به گزارش روابط عمومی معاونت آموزشی دانشگاه، این کنفرانس علمی با همکاری مرکز آموزش مداوم دانشگاه علوم پزشکی کرمان و با هدف ارتقای دانش و مهارت پزشکان در زمینه درمان بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ و با حضور متخصصان داخلی، فوق تخصصان غدد درون ریز و متابولیسم و پزشکان عمومی، روز دوشنبه ۳۰ شهریورماه در مرکز آموزشی درمانی افضلی پور برگزار شد.
در این برنامه، دکتر غلامرضا یوسف‌زاده، فوق‌تخصص غدد درون‌ریز و متابولیسم به‌عنوان دبیر علمی و مدرس کنفرانس، مباحث تخصصی مرتبط با جایگاه و نحوه استفاده از انسولین در درمان بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ را ارائه کرد.
دکتر یوسف زاده در رابطه با اهمیت موضوع دیابت گفت: دیابت نوع ۲ یکی از شایع‌ترین انواع دیابت است که در آن بدن به‌تدریج نسبت به انسولین مقاومت پیدا می‌کند و در ادامه ممکن است توانایی تولید انسولین کافی نیز کاهش یابد. در نتیجه، میزان قند خون افزایش پیدا می‌کند و در صورت کنترل نشدن، می‌تواند به مرور زمان اندام‌های مختلف بدن از جمله قلب و عروق، کلیه‌ها، چشم‌ها و اعصاب را تحت تأثیر قرار دهد. در بسیاری از مبتلایان، دیابت نوع ۲ در مراحل اولیه ممکن است بدون علامت مشخص باشد و به همین دلیل، تشخیص به‌موقع و انجام بررسی‌های منظم قند خون اهمیت زیادی دارد. تشنگی و ادرار بیش از حد، خستگی، تاری دید، کاهش وزن بدون علت مشخص و دیرتر خوب شدن زخم‌ها از جمله علائمی هستند که ممکن است در برخی بیماران مشاهده شوند.
دبیر علمی و مدرس کنفرانس افزود :کنترل دیابت نوع ۲ معمولاً بر پایه مجموعه‌ای از اقدامات شامل تغذیه مناسب، فعالیت بدنی، کنترل وزن، مصرف منظم داروهای تجویزشده و پایش قند خون انجام می‌شود. با توجه به شرایط هر بیمار، پزشک ممکن است یک یا چند داروی خوراکی یا تزریقی را برای کنترل قند خون تجویز کند. انسولین نیز یکی از گزینه‌های مهم درمانی در دیابت نوع ۲ است. برخلاف تصور رایج، نیاز به انسولین به معنای «شدید شدن ناگهانی بیماری» یا شکست درمان نیست؛ در برخی بیماران، با گذشت زمان سلول‌های تولیدکننده انسولین در لوزالمعده توانایی کمتری برای تولید انسولین پیدا می‌کنند و استفاده از انسولین می‌تواند برای رسیدن به کنترل مناسب قند خون ضروری شود. از سوی دیگر، زمان شروع انسولین و انتخاب نوع و روش مصرف آن باید بر اساس شرایط هر بیمار و تحت نظر پزشک انجام شود.
این فوق تخصص غدد درون ریز و متابولیسم گفت: هدف از درمان، کنترل مناسب قند خون و کاهش خطر عوارض طولانی‌مدت بیماری است و تغییر یا قطع خودسرانه داروها و انسولین می‌تواند خطرناک باشد. بر همین اساس، برگزاری کنفرانس علمی «استفاده از انسولین در بیماران دیابتی نوع دوم» فرصتی برای به‌روزرسانی دانش جامعه پزشکی درباره جایگاه انسولین در درمان دیابت نوع ۲، نحوه تصمیم‌گیری برای آغاز درمان و ملاحظات مرتبط با مدیریت بیماران مبتلا به این بیماری فراهم می‌کند.