به گزارش روابط عمومی دفتر نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه، حجت‌الاسلام والمسلمین عارفی، مسئول دفتر نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه علوم پزشکی کرمان، در جمع اساتید و نخبگان دانشگاهی به مناسبت ولادت امام حسن مجتبی (ع)، به تحلیل سیاسی-اجتماعی صلح امام حسن (ع) پرداخت.

وی در این سخنرانی با اشاره به اهمیت موضوع امامت به عنوان یکی از اعتقادات اصلی شیعه، به بررسی زندگی پیچیده و پرحادثه امام حسن مجتبی (ع) و نقش ایشان در مدیریت بحران‌های زمان خود پرداخت.

صلح امام حسن (ع)؛ تحلیل اعتقادی و تاریخی 

حجت‌الاسلام عارفی با تأکید بر اینکه صلح امام حسن (ع) یک موضوع صرفاً سیاسی نیست، بلکه بحثی اعتقادی است، گفت: «امامت جزو اعتقادات ماست و زندگی امام حسن مجتبی (ع) در دوره‌ای واقع شده که حوادث بسیار شدید و پیچیده‌ای رخ داد. اگر وجود نازنین امام حسن مجتبی (ع) نبود، مدیریت  چنین حوادثی بسیار خطرناک و غیرممکن بود.»

ریشه‌های تاریخی انحرافات در ادیان الهی

وی با اشاره به ریشه‌های تاریخی انحرافات در ادیان الهی، به داستان سامری و انحراف بنی‌اسرائیل پس از رفتن حضرت موسی (ع) به کوه طور اشاره کرد و افزود: «سامری با ساختن گوساله طلایی و ایجاد انحراف در دین موسی (ع)، روشی را پایه‌گذاری کرد که تا امروز ادامه دارد. این انحرافات در دین یهود و مسیحیت نیز تکرار شد و در نهایت به اسلام هم رسید.»

نقش سامریون در انحرافات ادیان

دکتر عارفی با بیان اینکه سامریون در طول تاریخ با نفوذ در ادیان الهی، به ایجاد انحراف پرداختند، گفت: «در دین یهود، عُزیر را پسر خدا خواندند و در مسیحیت نیز پولس، که از مخالفان اولیه مسیحیت بود، پس از ادعای رویای عیسی (ع)، به مسیحیت گروید و تثلیث را رواج داد. این روش‌ها بعدها در اسلام نیز تکرار شد.»

نفوذ سامریون در اسلام

وی با اشاره به نفوذ سامریون در اسلام، به نقش ابوهریره و کعب‌الاحبار در جعل حدیث و ایجاد انحراف در دین اسلام پرداخت و گفت: «ابوهریره که تنها دو ماه یا دو سال در کنار پیامبر (ص) بود، بیش از ۳۰ هزار حدیث جعل کرد. این احادیث جعلی باعث انحراف در فهم دین شد و تا امروز نیز تأثیرات آن ادامه دارد.»

صلح امام حسن (ع)؛ راهبردی برای حفظ تشیع 

حجت‌الاسلام عارفی با تحلیل شرایط سیاسی و اجتماعی زمان امام حسن مجتبی (ع)، به صلح ایشان با معاویه اشاره کرد و گفت: «امام حسن (ع) در شرایطی بسیار دشوار، با درایت کامل، صلح را پذیرفت. این صلح نه تنها باعث حفظ تشیع شد، بلکه زمینه را برای قیام امام حسین (ع) فراهم کرد. اگر امام حسن (ع) صلح نمی‌کرد، تشیع به کلی نابود می‌شد.»

نقش معاویه و عمروعاص در فتنه‌های زمان و  عوامل تضعیف سپاه امام حسن (ع)

حجت‌الاسلام عارفی به عوامل متعددی اشاره کرد که باعث تضعیف سپاه امام حسن (ع) و در نتیجه عدم مقابله با معاویه شد: 

۱. خستگی از جنگ‌های قبل: جامعه پس از جنگ‌های متعدد در زمان امام علی (ع) و دوران امام حسن (ع)، از نظر روحی و جسمی خسته و ناتوان شده بود. 

۲. عدم امنیت: معاویه با استفاده از نیرنگ، افراد خود را به لباس سربازان امام حسن (ع) درآورد و با حمله به روستاها و ایجاد ناامنی، امنیت اجتماعی را بر هم زد. این اقدامات باعث بی‌اعتمادی مردم به سپاه امام حسن (ع) شد. 

۳. تطمیع: معاویه با استفاده از پول یهود، افراد پول‌دوست و دنیاپرست را تطمیع می‌کرد و به کسانی که شهوت قدرت داشتند، وعده حکومت می‌داد. 

۴. تزویر: معاویه با استفاده از تزویر، ساده‌لوحان و مقدسین احمق را با تسبیح و ذکر منحرف می‌کرد و حتی امام علی (ع) را دشمن خدا و خود را نائب خدا بر زمین معرفی می‌کرد. 

۵. تهدید: معاویه ترسوها را تهدید می‌کرد و به گونه‌ای عمل می‌نمود که قدرت مقاومت در برابر او را نداشته باشند. 

درایت و ذکاوت امام حسن (ع) در خنثی‌کردن نقشه‌های معاویه

حجت‌الاسلام عارفی با اشاره به نقشه‌های معاویه و عمروعاص، گفت: «معاویه و عمروعاص با این تصور که امام حسن (ع) هرگز صلح را نخواهد پذیرفت، نقشه کشیدند تا با ایشان بجنگند و از این طریق، هم امام را به شهادت برسانند و هم تشیع را نابود کنند. عمروعاص به معاویه اطمینان داد که امام حسن (ع) صلح نخواهد کرد و گفت: من این خانواده را می‌شناسم؛ آن‌ها دنبال حق‌اند و با چنین شرایطی صلح نمی‌کنند. معاویه نیز با نگرانی پرسید: اگر امام حسن صلح کرد، چه می‌شود؟ عمروعاص پاسخ داد: خیالتان راحت باشد، این اتفاق نمی‌افتد. گروه‌های جاسوسی من گزارش داده‌اند که امام حسن در ساباط آماده عملیات است و اصلاً امکان ندارد کوتاه بیاید.

وی ادامه داد: «اما امام حسن (ع) با درایت کامل، اوضاع جامعه را تحلیل کرد و دریافت که مردم به دلیل خستگی از جنگ‌های گذشته و فتنه‌های معاویه، توان جنگیدن ندارند. وقتی صلحنامه از سوی معاویه به امام حسن (ع) رسید، ایشان آن را به مردم عرضه کرد و گفت: مطمئن باشید معاویه به قراردادهایش اهمیت نمی‌دهد و عمل نمی‌کند. اگر شما کنار من بایستید و با معاویه بجنگید، پیروز خواهید شد. اما اگر سست هستید و نمی‌خواهید بجنگید، ما صلح را امضا می‌کنیم. مردم همگی فریاد زدند: صلح، صلح! ما خسته‌ایم.

حجت‌الاسلام عارفی ادامه داد: «امام حسن (ع) با این روشنگری، نه تنها نقشه‌های معاویه و عمروعاص را خنثی کرد، بلکه با پذیرش صلح، تشیع را از نابودی نجات داد. امام حسن (ع) در صلحنامه‌ای سفید امضایی که معاویه تنظیم کرده بود، ۱۰ ماده گنجاند و بنی‌امیه را تا ابد رسوا و زمین گیر کرد.

صلحنامه امام حسن (ع)؛ سندی تاریخی برای مشروعیت قیام امام حسین (ع) 

دکتر عارفی با اشاره به مفاد صلحنامه امام حسن (ع)، گفت: «در این صلحنامه، معاویه متعهد شد که پس از خود جانشین انتخاب نکند و به شیعیان تعرض نکند. اما معاویه به این تعهدات عمل نکرد و همین امر باعث مشروعیت قیام امام حسین (ع) شد.»

درس‌های تاریخی صلح امام حسن (ع) و پیمان‌شکنی معاویه 

حجت‌الاسلام عارفی ادامه داد: «گرچه معاویه همان‌طور که امام حسن (ع) فرموده بود، به تعهدات خود وفا نکرد. وقتی معاویه وارد کوفه شد، گفت: این صلحنامه زیر پای من است. او حتی کسانی را که به او کمک کرده بودند، گردن زد. معاویه به آنها گفت: کسی که به پسر پیغمبر خیانت کند، به معاویه ابن ابوسفیان نیز خیانت خواهد کرد. چند صد  نفر را گردن زد و خون راه انداخت. این واقعیت نشان می‌دهد که کسی که به ملت خود خیانت کند، دشمن نیز به او اعتماد نخواهد کرد. معاویه زرنگ‌تر از آن بود که به مسلمانان اعتماد کند؛ او فقط از آنها استفاده می‌کرد. اما تشیع با آن صلحنامه حفظ شد.

حجت‌الاسلام عارفی در پایان سخنان خود، از اساتید و نخبگان دانشگاهی خواست تا با مطالعه دقیق زندگی امام حسن مجتبی (ع)، درس‌های این دوره تاریخی را در زندگی خود به کار گیرند.