به گزارش روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی کرمان، این گزارش، نگاهی عمیق‌تر به سخنان دکتر آزادمنش و پیام‌های کلیدی آن دارد.

دکتر آزادمنش سخنان خود را با این سوال آغاز کرد که چه کسانی امروز به دنبال الگوبرداری از ابن سینا هستند و چرا "اسطوره دانشمند تنها" به نظر می‌رسد که رو به انقراض است؟ وی با اشاره به نام‌های بزرگی چون افلاطون، ارسطو، ابن سینا، رازی، ملاصدرا، شیخ بهایی، ماری کوری و دیگران، به نکته‌ای ظریف اشاره کرد: "ما اغلب آموزش می‌بینیم که می‌خواهیم پزشک شویم، بهترین جراح و پزشک شویم." این رویکرد فردمحور، در مقابل روحیه کار گروهی و همکاری که لازمه پیشرفت‌های بزرگ علمی است، قرار می‌گیرد.

میراث گندی شاپور؛ مکتبی که به فراموشی سپرده شد

یکی از محورهای مهم سخنان دکتر آزادمنش، اشاره به دانشگاه گندی شاپور بود؛ مکتبی که زمانی دانشمندان برجسته از شرق و غرب برای کسب علم به آن مراجعه می‌کردند. وی با تاسف از این نکته یاد کرد که چگونه با وجود داشتن چنین مکتب علمی عظیمی، نام و آوازه آن امروز کمتر شناخته شده است. این پرسش، ضرورت بازنگری در تاریخ علم و احیای هویت علمی غنی ایران را بیش از پیش نمایان می‌سازد.

درس‌های پاندمی کووید-۱۹: از ظرفیت محدود تا جهش در تست‌دهی

دکتر آزادمنش در ادامه به تجربیات دوران پاندمی کرونا پرداخت و کارهای بزرگ و ماندگاری که در این دوره انجام شد را برجسته کرد. 

وی به طور مشخص به افزایش چشمگیر ظرفیت تست‌دهی اشاره کرد: "در ابتدایی‌ترین روزها، فقط می‌توانستیم ۵۰ تست کرونا بگیریم، اما از ابتدای پاندمی تا دو ماه بعد، ظرفیت تست به ۲۰ هزار تست روزانه رسید." 

کار تیمی؛ موتور محرکه پیشرفت‌های ماندگار

راز این موفقیت‌ها، به گفته دکتر آزادمنش، در "کار تیمی" نهفته بود.

 وی تاکید کرد: آنچه در علوم پزشکی و در مواجهه با چالش‌های بزرگ آموخته می‌شود، توانایی همدلی و کار تیمی است.

 وی مهارت‌های کلیدی لازم برای یک تیم موفق را برشمرد: "اعتماد داشتن، شجاعت مخالفت کردن، همدلی، فروتنی نسبت به هم." نکته مهمی که وی به آن اشاره کرد این بود که در کار تیمی، "اعتبار و امتیاز به همه می‌رسد." این دیدگاه، رویکردی مشارکتی و اخلاق‌مدار را در محیط‌های علمی و حرفه‌ای ترویج می‌دهد.