احتمال افزایش بیماری در افرادی که استرس و اضطراب دارند، بیشتر است

به گزارش روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی کرمان، دکتر علی بهرام نژاد به مناسبت هفته دیابت و نام‌گذاری روز نخست این هفته با عنوان" دیابت و سلامت روان" افزود: استرس باعث بروز دیابت و یا شدت این بیماری می شود، در شرایط استرس خودمراقبتی در ما دچار مشکل می شود، به عنوان مثال تمایل به خوردن شیرینی و یا پرخوری بیشتر می شود و یا فعالیت های بدنی ما کاهش پیدا می کند.

وی اضافه کرد: زمانی که فرد دچار استرس یا اضطراب یا حتی زمانی که دچار افسردگی است خودمراقبتی در فرد کاهش پیدا می کند و این باعث می شود که خواب، تغذیه و سایر جنبه های زندگی فرد دچار مشکل شود بنابراین احتمال شدت بیماری افزایش می یابد.

این روانشناس گفت: وقتی ما دچار دیابت می‌شویم و سلامتی‌مان به خطر می‌افتد، این وضعیت یک نوع فقدان محسوب می‌شود که می‌تواند منجر به افسردگی و اضطراب شود. این یک سیکل معیوب است که احتمال بروز بیماری را تشدید می‌کند.

وی تاکید کرد: پس افرادی که دچار استرس و اضطرابند احتمال بیماری در آنها افزایش پیدا می‌کند، در کودکان نیز اتفاق می‌افتد چاقی به دلیل استرس و یا افسردگی زمینه ابتلا به دیابت درآنها  افزایش پیدا می کند.

 دکتر بهرام نژاد توجه به موضوع خود مراقبتی را در افراد ضروری دانست و گفت: خودمراقبتی شامل مراقبت از جسم و روان است.

وی ادامه داد: مراقبت از جسم به معنی این است آگاه باشیم که اگر جسم‌مان را به خطر بیندازیم می تواند بیماری ها به سراغمان بیاید که این باعث مختل شدن، کارکردها و کاهش کیفیت زندگی می شود و احتمال ابتلا به بیماری ها در ما افزایش پیدا می‌کند.

 وی مراقبت از روان را نکته مهمی عنوان کرد که افراد باید مورد توجه قرار دهند و افزود: اگر از سلامت روان خود مراقبت نکنیم، ممکن است مبتلا به بیماری‌های جسمی شویم. فردی که افسرده است، در صورت عدم درمان، تمایل به کاهش فعالیت بدنی پیدا می‌کند و در این شرایط مستعد ابتلا به انواع بیماری‌های قلبی، عروقی، دیابت و ... می‌شود.

این روانشناس تغییر سبک زندگی، افزایش فعالیت اجتماعی و انجام کارهای خیرخواهانه را از جمله موضوعاتی دانست که می‌تواند احساس دوست داشتن خود را در افراد افزایش دهد.

وی ادامه داد: دوست داشتن خود باعث می‌شود که خودمراقبتی به‌خوبی انجام شود و این امر،  احتمال ابتلا به بیماری‌ها را کاهش می‌دهد.

دکتر بهرام نژاد همراهی اعضای خانواده با فرد بیمار را برای تغییر سبک زندگی مهم دانست و گفت: افرادی که مبتلا به بیماری هستند، به‌ویژه کودکان، در صورتی که خانواده‌ها به تغییر سبک زندگی آن‌ها کمک نکنند، روند درمانشان با دشواری مواجه خواهد شد. به‌طور مثال، وقتی فردی مبتلا به دیابت می‌شود، اگر خانواده از رژیم غذایی او حمایت نکنند، آن فرد ناچار است از الگوی غذایی خانواده پیروی کند.

وی همچنین تأکید کرد: اطرافیان باید از نگاه ترحم‌آمیز به فرد بیمار خودداری کنند، زیرا این نوع نگاه می‌تواند آسیب‌زا باشد و به احساسات منفی فرد دامن بزند.