یکشنبه 19 مهر 1405
کد : 25011-78208      تاریخ ایجاد : سه شنبه 1 اردیبهشت 1405   آخرین بروزرسانی : چهار شنبه 2 اردیبهشت 1405    تعداد بازدید : 143
مصاحبه؛

گفتاردرمانگران پل امید میان سکوت و توانایی بیان هستند / والدین زمان طلایی درمان کودک را از دست ندهند

گفتاردرمانی محدود به هنر صحبت کردن نیست، بلکه علمی است که به برقراری ارتباط مؤثر انسان‌ها کمک می‌کند. به همین بهانه همزمان با اول اردیبهشت‌ماه روز ملی گفتار درمانی با متخصص گفتار درمانی مرکز آموزشی درمانی شفا در مورد ماهیت این رشته و نکات کلیدی در مورد درمان نقص در گفتار گودکان و بزرگسالان، به گفت گو پرداختیم.
به گزارش روابط عمومی مرکز آموزشی درمانی شفا، متخصص گفتار درمانی مرکز آموزشی درمانی شفا در باره این رشته تخصصی گفت: گفتاردرمانی علمی است که به بررسی، تشخیص و درمان اختلالات ارتباطی انسان‌ها می‌پردازدt این اختلالات ممکن است شامل مشکلات گفتاری، زبانی، صدا و بلع باشندtهدف ما این است که فرد بتواند با وضوح، درک و روانی مناسب با دیگران ارتباط برقرار کند. 
 
 دکتر سعیده بیت الهی در پاسخ به این سوال که چه افرادی به گفتاردرمانی نیاز دارند و زمان مناسب برای شروع درمان چه زمانی است گفت: هر فردی در هر سنی ممکن است به گفتاردرمانی نیاز پیدا کند؛ از کودکی که دیر به حرف می‌افتد تا سالمندی که پس از سکته مغزی در گفتار مشکل پیدا می‌کند. در کودکان، سنین ۲ تا ۵ سالگی زمان طلایی برای آغاز مداخله گفتاردرمانی است، زیرا مغز در این دوره بیشترین انعطاف‌پذیری را دارد، ضروری است والدین زمان طلایی درمان را از دست ندهند.
 
وی در ارتباط با سن طبیعی صحبت کردن تصریح کرد: کودک از یک سالگی شروع به گفتن کلمات ساده مثل بابا و ماما می‌کند و این کلمات به تدریج افزایش پیدا می‌کنند و پیچیده تر می‌شوند تا جاییکه در  دوسالگی انتظار جملات دو تا سه کلمه‌ای از کودک داریم البته در پسرها این موضوع ممکن است با کمی تاخیر نسبت به دخترها اتفاق بیفتد. در صورتی‌که موارد رشدی فوق مشاهده نشد، بهتر است کودک مورد ارزیابی گفتار و زبان قرار گیرد تا در صورت لزوم درمان آغاز گردد.
 
 
دکتر بیت الهی با اشاره به عوامل  تأخیر یا نقص در گفتار توضیح داد: عوامل متعددی می‌توانند بر رشد گفتار اثر بگذارند، از جمله عوامل محیطی مثل کم‌تحریکی زبانی یا استفاده بیش از حد از وسایل دیجیتال، عوامل جسمانی مانند مشکلات شنوایی یا آناتومیکی دهان، و همچنین بیماری‌هایی مانند اوتیسم یا فلج مغزی. تغذیه ناکافی دوران بارداری و کمبود مواد مغذی نظیر آهن و ویتامین D نیز می‌توانند در رشد مغز و گفتار مؤثر باشند 
 
 
این متخصص گفتاردرمانی تأکید کرد: تداوم درمان، همکاری خانواده و محیط حمایتی سه رکن اصلی موفقیت هستند. گفتاردرمانی فقط در اتاق درمان خلاصه نمی‌شود. تمرین‌های روزانه در خانه و تعامل آگاهانه والدین نقشی تعیین‌کننده دارند. درمان زودهنگام حتی در موارد خفیف، از مشکلات پایدار و پیچیده در آینده جلوگیری می‌کند.  
 
 
 
وی در مورد نحوه برخورد با کودکان دارای لکنت زبان ادامه داد: مهم‌ترین نکته این است که والدین اضطراب یا فشار به کودک وارد نکنند. ترساندن، تصحیح مداوم یا کامل‌کردن جملات کودک می‌تواند لکنت را تشدید کند. بهتر است والدین با آرامش گوش دهند، تماس چشمی برقرار کنند و زمینه‌ای فراهم کنند تا کودک احساس امنیت و پذیرش داشته باشد.
 
 
بیت الهی با اشاره به نقش گفتار درمانگران در درمان انوع بیماری‌های متفاوت افزود: گفتار درمانی شامل حیطه گسترده ای از اختلالات شامل اختلالات رشدی گفتار و زبان در کودکان، اختلال تلفظ، اختلالات یادگیری، لکنت زبان و فلج مغزی می‌شود همچنین اختلالات بلع (ناتوانی در غذا خوردن) و اختلالات صدا (گرفتگی صدا) توسط گفتاردرمانگر ارزیابی و درمان می شود
 
 
 
در پایان، دکتر بیت الهی با یادآوری اهمیت آگاهی عمومی تصریح  کرد اگر جامعه بدانند گفتاردرمانی تنها برای کودکان مبتلا به لکنت نیست و می‌تواند برای بیماران سکته مغزی، افراد دارای اختلالات صوتی یا حتی کسانی که به شفافیت در سخن گفتن در محیط کاری نیاز دارند مفید باشد، گام مهمی در ارتقای کیفیت ارتباط انسانی برداشته‌ایم./انتهای پیام
نظر شما :
captcha