خداوندا ! تقدیر عزیزانم را زیبا بنویس تا من جز لبخند آنها چیزی نبینم
دانشجوی عزیز روزت مبارک
این بهانه ای است که بی ریا و دوستانه حرفی بزنیم و گپ و گفتگویی صمیمانه داشته باشیم. شروع کار اینجانب است و حجم سنگین کار اجرایی به خصوص در اوایل، این مجال را از بنده گرفته است که بتوانم در فضایی صمیمانه حضوری در خدمت شما بزرگواران که گل های کشور هستید، باشم ولی امیدوارم که عمر یاری کند و کارهای اجرایی مجالی دهند که در آینده چنین امری محقق گردد.
اما روز دانشجو است و حال و هوایی مملو از صفا، صمیمیت، انرژی، جوشش و تغییر و سازندگی، خوش بحال شما و قدر آن را بدانید با تمام وجود. حقیقتاً آرزو دارم که ای کاش زمان به عقب بر می گشت و می توانستم بار دیگر صفا و صمیمیت دانشجویی را درک کنم؛ خیلی قدر خود را بدانید که خداوند به شما لطف نموده و همه چیز داده که خودشناسی کنید و خودسازی. زیبایی های خلقت را عالمانه ببینید و با تمام وجود در مقابل عظمتش کرنش نمایید. البته این خضوغ و خشوع تنها زمانی محقق می شود که به معنی واقعی جوینده دانش باشید و افق دید و کار خود را بسیار وسیعتر از فراگیری چند واحد درسی دانید.
اما خواستگاه روز دانشجو چیست؟ مبارزه با خودبزرگ بینی و استکبار رمز نامگذاری 16 آذر به اسم دانشجو است. اما استکبار و بزرگ بینی با تعریف گسترده و وسیع آن که می تواند جوشش امیال درونیمان باشد و یا سلطه بیگانه. این مبارزه مقدس مبارزه ای عمیق و سنگین است که ابراهیم را ابراهیم نمود و حضرت رسول(ص) آن را جهاد اکبر و جهاد اصغر نام نهاد.
استکبارستیزی بر هر انسان سلیمی است و شما دانشجوی عزیز که صفای نفس دارید باید مظهر این امر مقدس باشید. اما سئوال بنده از شما این است که مصداق واقعی و حقیقی استکبارستیزی در شرایط فعلی در دانشگاه چیست؟ دید عمیق به تحولات اجتماعی، نگاه منصفانه به حوادث، جوشش و خروشی هدفمند با نگاهی الهی و توحیدی و ولایت محور در کنار هم ما را در مقابل استکبار خارجی محافظت کند. اما دقت به این امر که خود بزرگ بینی ممکن است از درونمان منشاء بگیرد و نادانسته خود و دیگران را بیازارد، این بُعد از جهاد اکبر بس سخت تر و پیچیده تر است. اما در این بین ما باید محیط دانشگاه را از عطر علم و علم آموزی معطر نماییم. باید کاری بکنیم که فضای دانشگاه تبلور اسماء الهی باشد. لذا گاه گفته می شود درس خواندن مهمترین وظیفه دانشجوی متعهد است.
مجال گفتگوی بیشتر نیست و البته ترجیح می دهم شنونده و خواننده کلام و آثار شما باشم و از شما فرابگیریم که قطعاً ذهنی پربارتر دارید. در این راستا خواهشمند است عمیقا تفکر نمائید و نقطه نظرات خود را در خصوص " من و شما در دانشگاه واقع بینانه چه باید بکنیم؟" در قالب متن های کوتاه، تصویر، عکس و یا شعر حداکثر تا یک ماه آینده (پانزدهم دی ماه) به معاونت دانشجویی فرهنگی تحویل دهید. به یاری خدا آثار شما در یک نمایشگاه عرضه خواهد شد و جهت تقدیر از برترین ها خود را متعهد
می‌‌دانم به قوی ترین آثار جایزه های نفیسی تقدیم نمايم تا شاید تشویقی برای پرشورتر نمودن این جنبش باشد و شروعی برای تبادل موثر افکار و ایده ها.
پیروز باشید و پاینده
دکتر علی اکبر حق دوست
سرپرست دانشگاه