به مناسبت روز جهانی نوزاد نارس؛
استادیار دانشگاه علوم پزشکی کرمان و فوق تخصص طب نوزادی در این رابطه گفت: نوزاد نارس به نوزادی گفته می شود که قبل از هفته 37 بارداری متولد می شود و از آنجایی که اغلب سیستم های بدنی آنها تکامل کافی ندارد و آنها توانایی خارج از زندگی رحم را به تنهایی ندارند به همین دلیل آنها به بخش ویژه نوزادان منتقل می شوند .
دکتر زهرا جمالی افزود: برخی از این نوزادان تنها برای چند روز و برخی دیگر ممکن است برای یک ماه تا چندین ماه در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان (NICU) بستری شوند تا سیستمهای جسمیشان به تکامل کافی برسند و بتوانند بهتنهایی نفس بکشند. در این بخش، آنها تحت حمایتهای تنفسی، تغذیهای و سایر مراقبتها قرار میگیرند.
وی با اشاره به شیوع تولد نوزاد نارس در ایران که حدود 10 تا 11 درصد است، خاطرنشان کرد: استان کرمان نیز از همین آمار برخوردار است. بنابراین، این نوزادان نیازمند مراقبتهای خاص بعد از تولد، در حین بستری در بیمارستان و پس از ترخیص هستند، نوزادان نارس بسته به سن بارداری ممکن است نتوانند بهتنهایی نفس بکشند یا تغذیه را تحمل کنند و همچنین قادر به تنظیم دمای بدنشان نیستندکه باید تمهیدات لازم برای آنها اندیشیده شود. والدین نیز باید آگاه باشند که پس از ترخیص، نیاز به پیگیریهای خاص دارند.
دکتر جمالی افزود: در زمان بستری، از مادران میتوانیم بخواهیم که در نگهداری از نوزاد کمک کنند و تغذیه با شیر مادر را ترویج دهیم. این کار میتواند به بهبود سلامتی و تکامل سیستم عصبی نوزاد نارس کمک کند.
وی اضافه کرد: متولد شدن نوزاد نارس میتواند به دلایل جنینی، مادری یا ترکیبی از هر دو ناشی شود. در بسیاری از موارد، علیرغم تلاشها، علت دقیقی برای تولد نوزاد نارس شناسایی نمیشود. با این حال، برخی مشکلات مانند اختلالات رحمی، مشکلات جفتی و بیماریهای مادرانه از جمله عفونت، دیابت، اختلالات تیروئیدی و فشار خون میتوانند به زایمان زودرس و در نتیجه تولد نوزاد نارس منجر شوند.
وی همچنین به مشکلات بالقوهای که نوزادان نارس ممکن است در آینده با آنها مواجه شوند، اشاره کرد و گفت: این نوزادان ممکن است به دلایل ناشی از نارسی دچار عوارضی مانند خونریزی مغزی شوند و در آینده با تأخیر تکاملی روبهرو شوند. والدین باید پیگیریهای خاصی را برای این گروه از نوزادان انجام دهند.
دکتر جمالی در پایان اشاره کرد: والدین باید بدانند که تکامل این نوزادان بسته به سن اصلاح شده آنها است و نه سن تقویمی. به عنوان مثال، نوزادی که در 30 هفته بارداری متولد شده و اکنون دو ماهه است، سن واقعیاش حدود 38 هفته است و نباید با نوزادی که بهطور کامل به دنیا آمده مقایسه شود. این نکته از اهمیت ویژهای برخوردار است و برای ارزیابی صحیح تکامل نوزادان نارس در مراکز بهداشتی باید مورد توجه قرار گیرد.