متخصص مغز و اعصاب و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی کرمان:
به گزارش روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی کرمان، دکتر فرهاد ایرانمنش متخصص مغز و اعصاب و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی کرمان بابیان تعریفی از آلزایمر گفت: آلزایمر یک بیماری سیستم عصبی مرکزی است که به آن زوال عقل نیز گفته میشود در این بیماری فرد بسیاری از عملکرد خود را از دست میدهد، مهمترین نشانه آن که بیشتر مردم با آن آشنا هستند اختلال حافظه است.
او با اشاره به تفاوت آلزایمر و فراموشی طبیعی اظهارداشت: بیماری آلزایمر یکی از شایعترین بیماریهای مغز و اعصاب است که خود را با اختلال حافظه و کاهش عملکرد اجتماعی نشان میدهد.
وی اضافهکرد: در فراموشی طبیعی که معمولا از دهههای ششم وهفتم و زندگی آغاز میشود، فرد ممکن است موضوعی را فراموش کند اما پس از مدتی به یاد میآورد و یا حتی اگر به یاد نیاورد، این مسئله آنقدر جدی نیست که در عملکرد اجتماعی و شخصی فرد اختلال ایجاد کند.
دکتر ایرانمنش در ادامه گفت: در آلزایمر، فراموشی بهگونهای است که زندگی اجتماعی و شخصی فرد تحت تاثیر قرار میگیرد؛ به طوریکه ممکن است کارهای روزمره، حساب و کتاب یا نظافت شخصی و انجام عبادات خود مانند نماز را فراموش کند. بنابراین، مهمترین تفاوت فراموشی عادی و آلزایمر، ایجاد اختلال در عملکرد شخصی و اجتماعی فرد است.
وی درخصوص عوامل موثر در ابتلا به آلزایمر تصریح کرد: عامل اصلی بیماری آلزایمر به طور دقیق مشخص نیست، اما شواهد نشان میدهد این بیماری زمینه ارثی دارد و مسئله توارث در آن بسیار مهم است، با این حال، برخی عوامل مانند ضربههای مغزی، بیماریهای ژنتیکی و کروموزومی مانند سندروم داون میتوانند در بروز آن نقش داشته باشند.
ایرانمنش در خصوص نقش سن در ابتلا به آلزایمر گفت: این بیماری وابسته به سن است که به تدریج سلولهای مغزی از بین میرود و به صورت آلزایمر خود را نشان میدهد.
این عضو هیات علمی دانشگاه افزود: ابتلا به بیماری معمولا از دهه ششم به بعد شروع میشود اما پیک سنی آن در دهه هفتم میباشد؛ به طوریکه در افراد ۸۰ ساله به ازای هر سه نفر یک نفر علایم بیماری را به شکل واضح و شدید نشان میدهد.
متخصص مغز و اعصاب خاطرنشان کرد: شانس ابتلا به بیماری در افرادی که موادمخدر و سیگار مصرف میکنند بیشتر است، زیرا این مواد باعث تنگی رگها و اختلال در خونرسانی میشوند و شانس ابتلا را افزایش میدهد.
وی در خصوص مراحل آلزایمر گفت: این بیماری از سیر خفیف آغاز میشود و به تدریج در تمام جنبههای زندگی دستاندازی میکند؛ ابتدا ممکن است فرد کلمات، شماره تلفنها و اعداد را فراموش کند، به تدریج وسایل خود را گم میکند،کارش دچار اختلال میشود و در نهایت بیماری به آرامی پیشرفت میکند و به جایی میرسد که فرد دیگر نمیتواند به طور مستقل زندگی کند و حتی ممکن است راه رفتن فرد دچار اشکال شود، توهماتی را تجربه کند و یا کنترل ادرار و مدفوع را نیز از دست بدهد.
این متخصص مغز و اعصاب ضمن بیان اینکه این بیماری علائم متفاوتی دارد شاخصترین علامت آن را اختلال حافظه عنوان کرد و گفت: فرد ممکن است حساب و کتابش را فراموش کند، محل پارک خودرو را به خاطر نیاورد و به تدریج افراد را فراموش کند.
ایرانمنش ادامه داد: در برخی موارد، آلزایمر با اختلال تکلم بروز میکند؛ به گونهای که فرد نمیتواند به درستی صحبت کند، گاهی نیز به صورت اختلال رفتاری بروز میکند؛ مانند بیقراری، رفتارهای تهاجمی یا شکلگیری افکار وسواسی.
وی در خصوص راههای پیشگیری از آلزایمر خاطرنشان کرد: شایعترین علت بیماری آلزایمر زمینه ارثی و عوامل ژنتیکی است، اما خوشبختانه به این صورت نیست که اگر والدین دچار آلزایمر باشند لزوما فرزندان نیز مبتلا شوند، با این حال میتوان با رعایت برخی اصول، احتمال بروز بیماری را کاهش داد؛ از جمله این راهکارها میتوان به پیشگیری از ضربههای مغزی، استفاده از رژیم مدیترانهای، رعایت رژیم غذایی سالم از جمله کاهش مصرف چربی و کربوهیدرات، افزایش مصرف مایعات، میوه و سبزیجات و مصرف روغن های سالم مانند زیتون اشاره کرد.
وی اضافه کرد: همچنین، تحرک بدنی و ورزشهای ذهنی مانند حل جدول، یادگیری مهارتهای جدید و انجام فعالیتهایی مانند پیادهروی در پیشگیری یا به تاخیر انداختن بروز آلزایمر موثر هستند.
دکتر ایرانمنش در مورد نحوه تشخیص این بیماری تصریح کرد: تشخیص آلزایمر بر اساس معاینه و انجام آزمایشهای تشخیصی مانند MRI و سیتیاسکن برای افرادی که دچار اختلال حافظه و عملکردی شده اند صورت می گیرد.
وی افزود: برخی بیماریها مانند تومورها، عفونتها و کمبودهای ویتامینی ممکن است این علائم را تقلید کنند و پس از بررسیهای دقیق و مشاهده تغییرات در عکسبرداری و اطمینان از تشخیص آلزایمر میتوان به نتیجه نهایی رسید.
دکتر فرهاد ایرانمنش با اشاره به ارتباط آلزایمر و کاهش طول عمر اظهار کرد: این بیماری با تاثیرگذاری بر تمامی جنبههای زندگی، موجب افت کیفیت زندگی و کاهش توانایی فرد در خودمراقبتی میشود و همین مسئله احتمال ابتلا به بیماریهایی نظیر تشنج، عفونتها و سایر اختلالات را افزایش داده و در نهایت منجر به کاهش طول عمر بیماران شود.
وی در خصوص درمان بیماری توضیحاتی داد: هیچ دارویی بهطور قطعی برای درمان آلزایمر وجود ندارد، اما داروهایی میتوانند سیر بیماری را کندتر کنند و برخی از علائم، مانند توهمات و بیقراری را تا حدودی بهبود بخشند./انتهای پیام_حدیث امینی