به مناسبت 20 آبان تا 20 آذر، پویش من هم آزمایش اچ آی وی میدهم؛
به گزارش روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی کرمان، دکتر حمید ابوسعیدی با تشریح راههای انتقال بیماری HIV تأکید کرد: یکی از اصلیترین مسیرهای انتقال، راه خونی است؛ به این معنا که هر اقدامی که باعث ورود خون آلوده به بدن شود، میتواند عامل انتقال بیماری باشد.
وی با اشاره به پدیده «نیدلاستیک» گفت: این اتفاق معمولاً در بیمارستانها رخ میدهد و افراد در معرض، اعم از پزشک یا پرستار، باید به سرعت داروی پیشگیری دریافت کنند تا احتمال ابتلا کاهش یابد.
وی استفاده از وسایل یکبارمصرف در آرایشگاهها را یکی دیگر از نکات مهم پیشگیری دانست و توضیح داد: تیغ اصلاح، ابزار تتو و سایر وسایلی که احتمال آلودگی خونی در آنها وجود دارد، باید یکبارمصرف باشند و استفاده از وسایل غیراستریل به هیچوجه جایز نیست.
دکتر ابوسعیدی در ادامه با اشاره به برخی باورهای غلط درباره انتقال HIV توضیح داد: این بیماری از طریق بزاق، دست دادن، روبوسی، عرق، غذا خوردن مشترک، سرفه یا عطسه منتقل نمیشود و افراد HIV مثبت میتوانند بدون ایجاد خطر برای دیگران، به راحتی در کنار خانواده خود زندگی کنند. این ترسهای بیمورد گاهی موجب آسیب روحی جدی به مبتلایان میشود.
این متخصص عفونی با اشاره به انتقال بیماری از مادر مبتلا به HIV به نوزاد گفت: اگر مادر در دوران بارداری داروهای ضد HIV را تحت نظر پزشک مصرف کند، احتمال انتقال بیماری به نوزاد ۹۹.۹ درصد از بین میرود؛ اما در صورت مصرف نکردن دارو، احتمال درگیری نوزاد تا ۷۰ درصد افزایش خواهد یافت.
وی مهمترین راه انتقال بیماری در ایران را تزریق مواد مخدر با سرنگ مشترک عنوان کرد و افزود: در سراسر جهان شایعترین راه انتقال، روابط جنسی محافظتنشده است و استفاده از وسایل پیشگیری محافظت کننده و رعایت تعهدات خانوادگی بهطور جدی توصیه میشود.
وی افزود: سومین راه انتقال، انتقال از طریق خون است که امروزه بسیار نادر شده زیرا تمام خونهای اهدایی در کشور بهطور کامل مورد بررسی قرار میگیرند.
این متخصص عفونی ادامه داد: راه چهارم نیز همان انتقال مادر به کودک است که با مصرف داروی مناسب احتمال آن بسیار کم میشود.
دکتر ابوسعیدی، بهترین راه جلوگیری از پیشرفت بیماری، مصرف منظم و دقیق داروها و همکاری بیمار با پزشک دانست و توضیح داد: اگر بیمار داروهای خود را درست مصرف کند و اقدامات تشخیصی مانند شمارش ویروس یا بررسی گلبولهای سفید را به موقع انجام دهد، میتوان پیشرفت بیماری را تا ۹۰ تا ۹۵ درصد متوقف کرد.
وی با اشاره به نبود درمان قطعی برای HIV اعلام کرد: با وجود این، دو پیشرفت بسیار مهم در سالهای اخیر رخ داده است. نخست اینکه داروهای جدید باعث شدهاند ویروس تا حد بسیار زیادی غیر فعال شود و طول عمر بیماران از حدود ۱۰ سال به بیش از ۳۰ تا ۳۵ سال افزایش یابد.
وی افزود: پیشرفت دوم، ساخت واکسن HIV است که اگرچه هنوز در مرحله آزمایش قرار دارد، اما نتایج بسیار امیدوارکنندهای داشته و تزریق دوبارۀ آن در سال، احتمال ابتلا را به شکل چشمگیری کاهش میدهد.
دکتر ابوسعیدی تفاوت HIV و ایدز را تشریح کرد و گفت: نام ویروس، «HIV» است که دو تیپ ۱ و ۲ دارد. فردی که ویروس وارد بدنش شده و تست HIV او مثبت است، لزوماً ایدز ندارد. بسیاری از بیماران سالها HIV مثبت هستند اما هنوز وارد مرحله ایدز نشدهاند و زمانیکه پس از چند سال علائمی مانند تبهای طولانی، کاهش وزن، اسهالهای مزمن و عفونتهای مکرر ظاهر شود، آنگاه بیمار وارد مرحله ایدز شده است.
وی در پایان گفتگو تأکید کرد: به هر بیمار HIV مثبت نمیگوییم ایدز؛ تنها وقتی علائم بروز کند، فرد وارد مرحله ایدز میشود.